Stowarzyszenie Przyjaciół Dzieci Specjalnej Troski im. Leszka Grajka w Swarzędzu                 Facebook_Swarzędz   FaceBook_Kobylnica  YouTube_WTZ  Skype_WTZ
style="border: 2px solid ; width: 32px; height: 32px;" alt="Skype_WTZ" src="images/ikonskype.jpg">


Sprawozdanie      Statut       Zarząd      KRS       RODO  

Aktualności / Wydarzenia

1,5% 2022
 


„Przyjaciele z sercem”

W piątek 24 marca br. w naszym Warsztacie odbyło się bardzo ciekawe spotkanie, podczas którego razem z uczniami z Zespołu Szkół nr 1 im. Powstańców Wielkopolski w Swarzędzu mogliśmy wspólnie spędzić czas. Zostaliśmy podzieleni na dwie grupy dziewczyn i chłopaków, Dziewczyny zajęły się tworzeniem kolorowej biżuterii z koralików a chłopcy zmagali się z grami planszowymi tj. potyczki, bierki, jenga, memory oraz karty. Bez problemów potrafiliśmy się ze sobą dogadać i tym samym zawrzeć nowe przyjaźnie bez żadnych barier.
Dziękujemy Uczniom i ich Opiekunom za wspólnie spędzony razem czas.

Autor: Michał Ogoniak



“Oni są ważni dla nas- podziękowanie dla rodziców i Opiekunów”

Muszę przyznać się, że w takiej formie pisze po raz pierwszy. Artykuł a właściwie list kierowany jest do Rodziców i Opiekunów, za Ich obecność w naszym życiu- życiu osób z niepełnosprawnościami. Czytając notatki w internetowym  wydaniu  zauważyłem, że artykuły kierowane są bezpośrednio do nas. W tym tekście chciałbym poruszyć, docenić i zwrócić szczególna uwagę na to jak ważni są w naszym życiu Rodzice i Opiekunowie. Dlaczego Oni są tak ważni dla nas? Powiedziałbym: zrozum i doceń poświęcony dla nas czas oraz nasze życiowe gorsze lub lepsze chwile. Kochani nie boicie się być z nami pomimo trudności jakie przynosi życie. Nie boicie się   naszych schorzeń, nie mówicie, że nie jesteście z nami naprzeciw losowi ale walczycie o nas i naszą  aktywność w społeczeństwie. Przebywanie wśród pełnosprawnych to dla nas już rehabilitacja. Widząc nasze potrzeby staracie się, żeby je nam zapewnić na tyle ile można. Bywa czasem trudno ale da się przywyknąć do tego, bo otaczają nas najbliżsi, którym zaufaliśmy. Bez tej pomocy byłoby ciężko. Dzięki temu mam dystans do samego siebie i nauczyłem się aby nie poddawać się w życiu i brać z niego pełnymi garściami jak najwięcej. Bardzo się cieszę, że otaczają mnie bliskie osoby, na które mogę zawsze liczyć.

Autor: Michał Ogoniak


„Czy Niewidomy musi być smutny”

Czy niewidomy musi być smutny? To pytanie zadaję sobie każdego dnia. Osoby z niepełnosprawnością wzroku  potrafią się śmiać z codziennych sytuacji, które się przydarzają. Ja także lubię obracać w żart to co mi się przydarza. Lepiej z uśmiechem przyjmować to co niesie los i nie narzekać.  Dobry humor potrafi zdziałać cuda, dzięki temu mamy prawdziwych przyjaciół i życzliwe osoby do pomocy wokoło siebie. Radość jest bardzo ważna, bo bez niej bylibyśmy smutni. Bardzo lubimy też pomagać inny w miarę swoich możliwości. Przecież nie zawsze o wszystko musimy prosić. Zdarza się na odwrót, że nas o coś proszą choćby o godzinę, czy jakiś drobiazg. Zawsze z sercem podchodzimy do innych. Czasem bywa to kłopotliwe ale zawsze jest jakieś rozwiązanie. Niekiedy w obcym języku pyta nas ktoś o drogę i jeśli znamy to pomagamy mówiąc dokąd iść. Osoby niewidome też chętnie czytają żarty i sami je tworzą. Warto czasem zastanowić się nad swoim zachowaniem a nie tylko mówić „pomóż”. Uważam, że należy dać coś od siebie innym i to sprawia wiele radości. Dla mnie radością jest każdy nowy dzień i kontakt z drugim człowiekiem niezależnie od tego kim on jest. Dobry humor to coś czego nie powinno brakować, także osobom takim jak ja. Wszystkim życzę dużo uśmiechu na każdy dzień, by smutki poszły w cień a każdy dzień dawał słońca blask i przyjaźń była najważniejszym dla każdego z nas.

Pozdrawiam: Mirosława Penczyńska


“Poznajmy się lepiej- Magdalena S.”

Osoba którą pragnę przedstawić w cyklu “Poznajmy się lepiej” to moja koleżanka Magdalena Solarek. Znam Magdę od dawna a u nas w warsztacie jest od dwóch lat. Nasza bohaterka pracuje najlepiej indywidualnie z instruktorem i ta forma pracy przynosi dobre efekty. Bardzo lubi korzystać z hipoterapii- jazda konna daje jej ogromną radość. Dużo słucha muzyki i również sobie ją nuci układając przy tym klocki,  układanki, lubi odwzorowywać dane motywy  na obrazkach. Bardzo dużo koloruje oraz  aktywnie spaceruje z grupą na dworze,  gdy pogoda na to pozwala. Uwielbia  przytulanki, choćby swojego misia, świnkę, kotka, przynosi je czasem do warsztatu. Gdy czuje się zmęczona to idzie z radością poskakać na piłce, co poprawia się jej humor. Magda jest radosna i lubiana, choć od czasu do czasu potrafi napsocić w postaci latających rzeczy jak w programie “Kuchenne rewolucje”. Wszyscy bardzo się lubimy, wspieramy, bo jesteśmy jak jedna rodzina, choć każdy z nas jest inny.

Autor: Michał Ogoniak



„Przyjaciel na całe życie”
 
Od dziecka bardzo lubiłam słuchać bajek i powieści w odcinkach nadawanych każdego dnia przez stację radiową. Słuchanie sprawiało mi wiele radości, bo przenosiło mnie w zupełnie inny świat. Wspaniałe głosy znanych i lubianych aktorów sprawiały, że z niecierpliwością oczekiwałam na ulubioną powieść. W szkole dla niewidomych w Owińskach poznałam pismo Ludwika Brailla i od tamtego momentu z radością sama zaczęłam czytać  książki. Pochłaniałam ogromne ilości, co było dla mnie wspaniałą odskocznią od szkolnych obowiązków. Chociaż  książki były bardzo grube i ciężkie to i tak się nie zrażałam. Wtedy jeszcze trochę widziałam korzystając z lupy i bardzo dużo czytałam czarnodrukowych książek. Często chodziłam do biblioteki w Poznaniu i wypożyczałam wielkie pudła zawierające kasety z ulubionymi pozycjami mówionymi. Ich słuchanie przypominało mi czasy dzieciństwa i czas spędzony przy radiu.  Teraz z radością czytam prasę dla niewidomych wydawaną w brajlu, dzięki której poszerzam swoją wiedzę. Od niedawna powróciłam też do słuchania audiobooków, dzięki którym znowu mogę usłyszeć głosy moich ulubionych aktorów i lektorów. Dzięki książkom mój świat stał się o wiele ciekawszy. Wiem że warto zaprzyjaźnić z książką, bo to prawdziwy przyjaciel na całe życie. Zachęcam do czytania książek w każdej z form, bo można nie tylko wypożyczać je z biblioteki ale znajdować w internecie czy też dostawać przy każdej okazji w prezencie. Dla mnie w obecnych czasach najlepszym prezentem jest audiobook. Dobrze wiem, że książki rozwijają człowieka. Świat bez książek byłby smutny i pusty, dlatego dla mnie jako osoby niedowidzącej książka to najlepszy przyjaciel, taki na całe życie. Wszystkim życzę odkrywania świata książek każdego dnia niezależnie od tego w jakiej postaci po nie będziemy sięgać. Książki są zawsze ze mną, bo książka nigdy się nie znudzi i zawsze odkrywa się coś nowego i ciekawego. Chętnie po nią sięgam każdego dnia i tym artykułem zachęcam wszystkich do tego.
Mirka
Autor: Mirosława Penczyńska



“Po prostu podejdź i zapytaj”

W tym artykule chciałbym poruszyć problemy osób z niepełnosprawnościami. Pozwolę sobie zacząć od dwóch mocnych pytań. Czy osoby niepełnosprawne mają uczucia i potrzebę bliskości? Jak niepełnosprawnych widzą ludzie zdrowi? Sam osobiście spotkałem się z różnymi postawami wobec mnie i mojej niepełnosprawności, które były zarówno pozytywne jak i mniej przyjemne. W związku z tym uważam, że osoba niepełnosprawna nie jest gorsza w odczuwaniu uczuć. Chciałbym zwrócić uwagę, że często osoby zdrowe patrzą na osoby niepełnosprawne jak na bezbronne dziecko. Na nasze szczęście, świadomość ludzi zmienia się na lepsze i zdrowe osoby widzą, że MY też czujemy. Mamy swoje emocje, uczucia oraz potrzeby. Będąc w warsztacie terapii, wielokrotnie widzę potrzebę koleżeńskiego przytulenia, pocieszenia czy dobrego słowa. Jest to bardzo ważny aspekt w moim życiu i myślę, że każdego człowieka.
Po prostu
Autor: Michał Ogoniak


„Święta Zmartwychwstania Pańskiego w moim domu”

Wielkanoc, to jedno z najważniejszych świąt w historii chrześcijaństwa. W tym czasie  obchodzimy radość świąt Zmartwychwstania Pańskiego, do których przygotowuje nas trwający od tygodnia czterdziestodniowy Wielki Post.  Jest to okres rozważania męki i śmierci Jezusa. W Wielką Sobotę święcimy potrawy, by w niedzielę wielkanocną zasiąść do stołu zastawionego świątecznymi potrawami i wspólnie z rodziną cieszyć się ze Zmartwychwstania Jezusa. W niedzielnym śniadaniu wielkanocnym dzielimy się święconymi zdobionymi jajkami i składamy sobie życzenia. Mile wspominam moich bratanków, którzy jak byli mali, to  malowali jajka pisakami i bardzo się z tego cieszyli. Najwięcej Kuba, który w dzieciństwie przejawiał zdolności plastyczne. Teraz już tego nie robią, ponieważ chłopcy są już dorośli i ozdabiają jajka barwnikami naturalnymi. Po podzieleniu się jajkiem i złożeniu  sobie świątecznych życzeń przystępujemy do wspólnego śniadania, po którym przychodzi czas na obdarowanie się prezentami. Dla dzieci, jest to tzw. zajączek. W moim domu, gdy bratankowie byli mali moja mama chowała im prezenty w ogrodzie pod orzechem i mówiła "Chodźcie dzieci zajączek przyszedł!" Chłopcy prędko biegli do ogrodu szukając prezentów. To był najpiękniejszy czas w naszym życiu a teraz już w moim domu tak się nie robi. Po uroczystym śniadaniu, spotykamy się wspólnie z rodziną, by przy suto zastawionym stole porozmawiać i po wspominać stare dobre czasy i przywołać myślami tych, których już z nami nie ma. Drugi dzień świąt Wielkiej Nocy, to śmigus-dyngus. W tym dniu panuje zwyczaj oblewania się wodą. W moim domu nie ma takiego zwyczaju, jak już to psikanie perfumami.   Pewne tradycje zanikają z upływem czasu a życie niesie za sobą wiele niespodzianek. Wszystko, co dobre szybko mija, ale najważniejsze jest to, byśmy dostrzegli w swoich sercach zmartwychwstałego Jezusa. Tego wszystkim serdecznie życzę.
Swieta
Autor: Agata Kiejdrowska 


„Dzień Zakochanych”

Dzień 14 lutego to dzień św. Walentego, który jest Patronem zakochanych.  Każdy z nas jest kochany i chce być kochanym. Rodzimy się z tą cechą i Bóg nas do tego powołuje. Również zwierzęta, ptaki, rośliny przejawiają w stosunku do siebie instynkt macierzyństwa, który wypływa z ogromnej potrzeby serca w stosunku do siebie. Ten wyjątkowy dzień powinien trwać cały rok. Wtedy nie byłoby przemocy, wojen i nienawiści, która teraz tak rządzi światem. Dla człowieka wierzącego ma to szczególne znaczenie, bo to Bóg tak umiłował świat, że „Syna Swego Jednorodzonego dał, by człowiek nie zginął ale życie wieczne miał”. To piękne wyznanie miłości Boga do człowieka mówi wszystko. A już św. Paweł w Liście do Koryntian pisze, że „Miłość cierpliwa jest, łaskawa, nie pamięta złego, nie unosi się pychą, nie unosi się gniewem, nie pamięta wstydu, lecz współweseli się z prawdą. Miłość wszystkiemu wierzy, wszystkiemu ufa, we wszystkim pokłada nadzieję. Miłość wszystko przetrzyma”. Oby te wszystkie cechy tak pięknie opisane jak w Piśmie św. były stosowane przez każdego z nas, wówczas świat byłby piękniejszy i weselszy. Dobrze, że jest chociaż jeden taki dzień w roku, zwany „Dniem Zakochanych”, w którym czujemy się wszyscy wyjątkowo. Wolałabym aby ten dzień był obchodzony w maju, gdy wszystko się budzi do życia i w powietrzu unosi się zapach kwitnących kwiatów i śpiew ptaków. W  Światowy Dzień Zakochanych  nasz  warsztat  od rana rozbrzmiewał muzyką walentynkową o tematyce miłości. 14 lutego przeważał u nas kolor czerwony i można było otrzymać w dowód miłości walentynkę.  Miło jest otrzymać walentynkę i usłyszeć coś miłego. W ten dzień  zabawne sytuacje w warsztacie zostały uchwycone na naszych zdjęciach, którymi chętnie się dzielimy.
Walentynki 2023
Autor: Agata Kiejdrowska, Michał Ogoniak

„Flamenco”

W ostatnim czasie dość często są organizowane wycieczki i wyjazdy. Daje nam to wiele radości i wypełnia naszą codzienność ciekawymi przeżyciami, co nas bardzo cieszy. 25 stycznia w środę br. na zaproszenie dyrekcji Muzeum Historii Sztuki w Swarzędzu uczestniczyliśmy w wystawie prac „Flamenco”. Podziwialiśmy piękne obrazy wykonane przez naszą Terapeutkę Panią Romę. Obrazy przedstawiały stroje hiszpańskich tancerek wykonujących wspaniały taniec flamenco. Na wystawę została zaproszona profesjonalna tancerka Pani Martyna Sikorska, która przedstawiła nam historię tego tańca oraz zaprezentowała specjalnie dla nas trzy choreografie. Dowiedzieliśmy się bardzo dużo o historii „Flamenco”, dzięki czemu przenieśliśmy się na chwilę do Hiszpanii. Po omówieniu i prezentacji tańca, nadszedł czas na wykonanie tańca przygotowanego przez naszych kolegów i koleżanki z warsztatu. Wernisaż zakończył się poczęstunkiem, podczas którego mogliśmy porozmawiać i bliżej przyjrzeć się tym wspaniałym obrazom. Bardzo dziękujemy Dyrekcji Muzeum Historii Sztuki w Swarzędzu, Pracownikom, Terapeutce Pani Romie za zorganizowanie tak pięknego wydarzenia.
Flamenco 2023
Autor: Agata Kiejdrowska



„Radosny Karnawał w Eurohotelu”

Karnawał to czas zabawy i radości, bo w tym okresie, panuje wzajemna radość i życzliwość.  W Polsce obchodzony jest według tradycji. Lubimy bardzo się bawić, z wielką  ulgą odetchnęliśmy od pandemicznych obostrzeń. Teraz możemy chodzić do warsztatu i organizować karnawałowe zabawy, dzięki czemu, nie musimy siedzieć w domu a możemy cieszyć się wspólnymi spotkaniami. Dla nas uczestników z warsztatu  takim radosnym dniem był czwartek 19 stycznia br. Dzięki Kierownikowi i Kadrze Warsztatu, mieliśmy zaszczyt uczestniczyć we wspaniałej karnawałowej zabawie. Po długiej przerwie był to dla nas piękny i radosny dzień. Nasz bal rozpoczął się od powitania wszystkich obecnych uczestników i gości.  Po uroczystym otwarciu naszego balu karnawałowego przez Panią Basie Kucharską, przenieśliśmy się na chwilę do Hiszpanii. Obejrzeliśmy wspaniały  taniec "Flamenco", przygotowany przez naszych kolegów i koleżanki oraz instruktorów z Kobylnicy. Podziwialiśmy wspaniałe hiszpańskie stroje, w które byli przebrani nasi koledzy i koleżanki. Dziewczyny miały długie spódnice a we włosach kolorowe ozdoby. Tancerze i tancerki zostali przez nas nagrodzeni gromkimi brawami. Po tanecznym pokazie nadszedł czas na wspólny posiłek a po nim na zabawę taneczną, która trwała przy dźwiękach i rytmach tanecznych orkiestry Pana Andrzeja aż do późnych godzin popołudniowych. W imieniu moich kolegów i koleżanek pragnę podziękować Wszystkim, którzy przyczynili się do tego, byśmy w tym dniu wspólnie mogli przeżyć piękne, radosne chwile. Będziemy ten dzień wspominać z wielkim sentymentem, ponieważ pozwolił nam zapomnieć na chwilę o codzienności.
Eurohotel1
Eurohotel2
Autor: Agata Kiejdrowska


„Wskazuje drogę do Betlejem”

W tym roku mogliśmy powiedzieć, że  „kto  z Misiem Uszatkiem kolęduje zawsze się raduje, lecz w inny sposób wasze jasełka obserwuje”. W piękny styczniowy poranek spędziliśmy czas inaczej niż zwykle, bo otrzymaliśmy nagranie video z zaprzyjaźnionego przedszkola „Miś Uszatek” i musieliśmy jak najszybciej obejrzeć. Grupa sześciolatków przygotowała specjalnie dla nas przedstawienie jasełkowe. Przedszkolaki bardzo dobrze się przygotowywali do przedstawienia, bo można było dostrzec piękną scenografię ze żłobkiem narodzin Jezusa w Betlejem. Ponadto podziwialiśmy piękne stroje pasterzy, aniołów czy też trzech mędrców  ze wschodu. Nasi przyjaciele poradzili sobie z długimi tekstami, które były pełne ekspresji i radości. Wykonane przez małych artystów tańce, kolędy  i pastorałki przypomniały nam te chwile w małej stajence. Przypomniały również minione niedawno święta Bożego Narodzenia oraz jak ważne są dla nas narodziny Pana Jezusa. Bardzo dziękujemy naszym małym Artystom oraz ich Opiekunom za piękny występ.
Droga do Betlejem 2023
Autor: Michał Ogoniak


"Olimpiada Radości i Kolorów"

9 grudnia, jak co roku zostaliśmy zaproszeni na „XX Olimpiadę Kolorów i Radości” do Zespołu Szkół Fundacji EKOS w Swarzędzu. Na początku olimpiady podzielono nas na małe grupki i nadano kolory, dzięki którym było łatwiej wraz z wolontariuszami ćwiczyć przygotowane konkurencje sportowe. Na powitanie zaśpiewaliśmy piosenkę „Jeden dzień w roku” oraz złożyliśmy Przyrzeczenie Olimpijskie. Zawody sprawiły nam wiele radości, co było widać po uśmiechach na twarzy. Dużo się działo, bo rywalizowaliśmy w układaniu węża z klocków, pokonywania torów przeszkód, rzucaniu do kosza, podbijaniu piłeczki pingpongowej, nawijaniu taśmy,  były też zajęcia plastyczne z rysowania, zdobienia a następnie wspólne wykonanie dekoracji choinki na ścianie.
W miłej atmosferze spędziliśmy czas, który szybko minął. Było to dla nas wielkie przeżycie i bardzo cieszymy się ze zdobytych tego dnia pięknych kolorowych medali.
Bardzo serdecznie dziękujemy Dyrekcji, Nauczycielom i Uczniom z EKOS-u.
Olimpiada Radosci 2022
Autor: Mirosława Penczyńska


„Rowerem przez Świat”

7 grudnia wybraliśmy się do biblioteki Gminnej w Swarzędzu. Biblioteka otrzymała nowe pomieszczenia, dzięki czemu uzyskała nowy wygląd i przestrzeń. Po oficjalnych przemówieniach rozpoczęło się spotkanie z podróżnikiem Danielem Kocuj, który przywitał się z nami w języku Suahili. Pan podróżnik opowiedział nam jak własnoręcznie zbudował składany rower, którym mógł poruszać się po bardzo zróżnicowanym terenie. Była to bardzo ciekawa wyprawa do Australii, gdzie mogliśmy zobaczyć wspaniałe widoki, przepiękną przyrodę tego ciekawego kontynentu. Żyją na nim strusie- najszybsze nieloty, papugi ary, krokodyle i węże. W Australii jest też wiele parków narodowych pod ochroną, które strzegą ginące gatunki zwierząt takie jak koale, kangury, wombaty, diabły tasmańskie.  Rdzennymi mieszkańcami są Australijczycy. Pieniądze to dolary australijskie a jednym z najbardziej znanym miast jest Melbourne. Australia podlega Królowi Wielkiej Brytanii. Nasz podróżnik mógł zwiedzać także inne kraje, dzięki temu, że pracował dorywczo jako malarz pokojowy czy też zbieracz arbuzów, praca była wysoko płatna ale niełatwa. Gdy u nas trwa zima to w Australii jest lato i bardzo wysokie temperatury. Dzięki temu spotkaniu mogliśmy poznać bardzo ciekawe miejsce i chociaż na chwilę przenieś się w inne  wspaniałe odległe miejsce na ziemi. Bardzo serdecznie dziękujemy za opowieści z podróży, które kształcą ale też rozwijają naszą wyobraźnie.
Australia 2022
Autor: Mirosława Penczyńska


„Warsztaty plastyczne z uczniami z Ekosu”

W poniedziałek 28 listopada w naszym Warsztacie odbyło się bardzo ciekawe spotkanie. Wspólnie z naszymi koleżankami i kolegami z drugiej klasy Liceum z fundacji „Ekos”  mieliśmy okazję wypróbować swoich sił w dziedzinie plastycznej- była to technika dequpage. Wydarzenie rozpoczęło się od zapoznania Uczniów z naszym życiem, które toczy się Warsztacie.  Uczniowie obejrzeli prezentację naszego konkursowego filmu opowiadającego o  życiu osób niepełnosprawnych oraz teledysku o kotach. Podzieliliśmy się  historią teledysku i tym, że zajął pierwsze miejsce na 10-tym jubileuszowym „Zlocie Talentów”, który odbył się 15 września bieżącego roku w Mosinie. Teledysk  opowiadał o tym, że koty odgrywają w naszym życiu bardzo ważną rolę, tak samo jak psy, które nam wiernie służą. Dlatego powstały takie terapie jak dogoterapia i felinoterapia.  Po pierwszej części spotkania, każdy z nas dostał przydzielonego wolontariusza, z którym wspólnie wykonaliśmy sztukę dequpage. Polega on na malowaniu i ozdabianiu różnych rzeczy wzorami naniesionymi np. z serwetek. Ozdobiliśmy tą techniką   pudełko wielkości pozytywki, dzięki czemu zyskało ono nowy oryginalny wygląd. Były to warsztaty, które moim zdaniem pozwoliły bardziej się poznać. Dzięki temu nasi przyjaciele mogą lepiej dostrzec nasze umiejętności i z jeszcze większą śmiałością podejść do nas bez obaw. Dziękujemy Uczniom i ich Wychowawcom za wspólnie spędzony razem czas.
Dequpage 2022
Autor: Agata Kiejdrowska








Archiwum



 

Kontakt

STOWARZYSZENIE PRZYJACIÓŁ DZIECI SPECJALNEJ TROSKI im. Leszka Grajka w Swarzędzu

Adres :      os. Kościuszkowców 13
                   62-020 Swarzędz

E-mail :      spdst@wp.pl

Telefon :    tel. (+48.61) 651 52 86            
                  fax. (+48.61) 651 88 68
                  tel. 604 45 46 75

NIP 777-22-15-371
REGON 631081837
KRS 0000021128
nr konta: 53 1020 4027 0000 1502 0358 4836